راز سر به مهر...

گوش دل کو نشنید از سر دل نغمه سرای غزلی از ته دل عاقبت مرثیه شد تار و وجودش چو سیمای سری می ماند خودم ...

مریم چو من مهتاب باش ، با بی کلامان شاد باش وز دوری آن مهگشا ، خندان چو قرص ماه باش یک لحظه بر دریا نگر ، ی دم چو کوه قاف باش چندی به اصل خود نگر چندی دگر طناز باش حال و هوای زندگی ، صد سود بی انکار باش وان نغمه های بی بدیل ، فریاد یا فرهاد باش...