راز سر به مهر...

در میکده این بار منه همواره خموشعربده سر زدم ز ساقی که می ریز و مخروش...

پلکی زد و بیدار شد و غر زد نعره برآوردxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0 ناخواسته دیوار سکوت دل دریا به سر آمد آن بار که از خشم رهی با پای برهنه به سر آوردxa0xa0xa0xa0xa0xa0 جز کیسه از خاکستر شبهای تارش برایمxa0 نیاورد ...

مریم چو من مهتاب باش ، با بی کلامان شاد باش xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 وز دوری آن مهگشا ، خندان چو قرص ماه باش یک لحظه بر دریا نگر ، ی دم چو کوه قاف باش xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0 چندی به اصل خود نگر چندی دگر طناز باش حال و هوای زندگی ، صد سود بی انکار باش xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0 وان نغمه های بی بدیل ، فریاد یا فرهاد باشxa0xa0...