راز سر به مهر...

لیلی کمی آرام باش ، مجنون تو آفاق باش ی دم به زلف کودکی ، اشکت چو سیل دام باش دیدم یکی فرخنده ای ، با یاد آن مهر قدر آرام و آرام می گریخت ، از نغمه هایش شاد باشد گویند روزی یک سگی ، برگرفته بر دندان استخوان در بیشه زار در سرما و گرما بی امان پرسیدمش ...

از عشق تو جز شعر نشد هیچ نصیبم بی آنکه بفهمم شده یک شهر رقیبم xa0...