از خودومه مثلن...

از معانی کلام او مپرس ، ذره ذره در پی انکار شو
از بلاهای بجان بگرفته ات ، اندکی ترسان و لرزان دور شو

با نگاهی منصفانه بر خود نگر ، قدر خود را تا ثریا راز باش
در وجود بی منت هستی سپهر ، با هیاهویش کمی آرام شو

باید از معنی گذر کرد در پی انکار او
و ز بلاهای بجان بگرفته هم ترسان باش

چون نگاهی منصفانه کرده ای ، تا ثریا بی خود از اغیار باش
چون سپهر هستیت بیدار شد ، از هیاهوی جهان آرام باش

راز سر به مهر......