پیدایم کن...

دقت کرده اید که برخی کاسب های دوره گرد اقدام به خرید لوازم کهنه می نمایند که بعد از کلی چانه زدن آنرا به بهای کمی می فروشید...، آنها هم برای فروش مجدد آن با اندکی سود به مراکز بازیافت می فروشند،این دو نکته مهم نیست اما چیزی که مهم هست ان بنگاه اصلی است
چرا آهن زنگار زده را که روزی ارزش و بهایی داشت را می خرند...
درست است ، می خواهند آنرا باز یافت کنند و در کوره های ذوب فلزات زنگار آنرا بزدایند به آهن ناب تبدیل کنند
در این چرخه ان فلز از کار افتاده به اصل خود باز گشت ، درست است که کمی از ، بسیار کمی از وزن خود را از دست داد ولی دوباره آهن شد ، آهنی که می توان به صورت خالص یا ترکیب با فلزات دیگر قیمت خود را بدست آورد و حتی ارزشمند تر باشد
این آهن ها چند قرن است در این چرخه وجود دارند...؟
طلا را نیز اگر بشکند و تار شود ذوب نموده و به شکل و طرح جدیدی دوباره به طلا تبدیل می کنند
من و شما هم مستثنی نیستیم ، همان طفل پاک چند سال پیش هستیم که کمی زنگار زده ایم ، منتها جایی که زنگار ما را بزداید را می بایست در درون و در کنار دوستان ناب پیدا نمود
کلام آخر...
بیاییم دست در دست هم دهیم به مهر و بزداییم زنگارها را ، بی شک قیمت ما از طلا هم بالاتر است چرا که ما جان داریم و با جان شیرینی که خدا به ما ارزانی داده و از آن بالاتر اندیشه می توانیم چرخه انسان متعالی را بسازیم
ما نیز نیاز به بازیافت داریم

راز سر به مهر......