کو دیده ام...

تابستان پاییز ندیده به خود ، چه زود به سیاهه زمستان به گل نشست ، ای وای و صد بیداد از این باد یخبندان نفسهای به ظاهر آتشین که برودت آن مغز استخوان احساسات پیری را با گرد افشانی برفک های یخ زده تهی از آب بر گونه های سرخ شده از تصور رسیدن نسیم جان بخش بهاری ، به تیرگی می کشاند.

ای وای بر من و این آشفته بازار و ذباله دان احساسات تازه از ره رسیده ، که چون گونه های رنگین خوراکی های زیبای در جعبه های طلایی نهاده اما حقیقتا سرطان زا ، که خیال باطل شهد و حلاوت پاکی احساسات کودکی عهد قدیم را هم به چالش می کشاند...

کاش امروز ما دیروزتر بود خیلی دیروزتر...

---

پ.ن 1 : : همه انسانها در لحظاتی از زندگیشان خود را تنها احساس می کنند ، زیستن یعنی جدا شدن از آنچه بودیم برای رسیدن به آنچه در آینده خواهیم بود ، تنهایی عمیق ترین واقعیت بشری است... (اوکتاویو پاز)

پ.ن 2: انسان نباید روح خود را دو دستی تقدیم کسی کند که قصد ندارد روحش را تقدیم کند ، کسی که هدیه نمی دهد قدر هدیه را نمی داند...( اوریانا فالاچی )