افلاکیان با خاکیان ، اندر سرای شاکیان
با هر نفیر پاکیان،سوری نهاده ماکیان
بلبل به رسم بلبلان،با شور و مستی بی امان
چهچه زنان ، پرپر کشان ، خواند به گوش عالمان،آمد دگر باره
بهارنه
این بهار ، نه آن بهار ، با هر گلی غنچه زنان ، هم بوی عنبر هم طرب ، شادی فرو آورد فر ، روی نسیم بر ساغران
ای ساغر خوش خوش بدست،
اینک تو پر کن ان قدح ، میلم به می آمد دگر ، تا آن ره پر تیره را پر نور و روشنتر کنم
خودم
برچسب:
نویسنده: کیان احمدپور
تاريخ: شنبه
3 فروردين
1398 ساعت: 22:33