من و تو ...

من و آن حسرت بی حد ، من عاشقی مفرط
منم و صدای اندوه ، دو سه تا فرصت اندک
تویی و شادی انبوه ، تو و آن عشوه شیرین
تو و نجوای بهاری ، با ی دنیا زندگانی
من و تو چقدر غریبیم ، چه با شادی چه اندوه ، من و تو نمی توانیم ، که بگیریم آرزو را ، چه بخواهیم ، چه نخواهیم ، تو تو هستی و منم من

خودم