راز سر به مهر...

در این مطلب، جدیدترین اخبار و اطلاعات مربوط به «شب همیشگی یلداشون مبارک باد..» را به همراه نکات مهم و جزئیات تکمیلی خواهید خواند. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. گویند به بلا ساقون ترکی دو کمان دارد      ور زان دو یکی کم شد ما را چه زیان داردای در غم بیهوده از بوده و نابوده            کاین کیسه زر دارد وان کاسه و خوان دارددر شام اگر میری زینی به کسی بخشد              جانت ز حسد ...

چشمان تو را دیدم ، با دقت و کنجکاویچیزی که در ان دیدم ، خود بودم و دنیاییخودم...

گفته بودم که در پنجره را باز کنید ، باز نشدبه نسیم خنکی روح مرا شاد کنید ، شاد نشدمن و دل شب همه شب زار و پریشان تو ایمآنقدر طعنه بر این روح پریشان زدی،آرام نشدخواهد آمد روز دیگر ، با پلک زدن زود ایدنعره ات ، موی پریشان شده ات ، چون فکر من آمد به خیال دل فرسوده اتهیچ تاثیری بر این عالم خواب رفته و بی خبر از کون و مکان ، کار نشدشمس شیرازی...

سلام،شاید راجع به طوفان فکری و اطاق فکر چیزی هایی بدانید ، در این محیط ، کسی که در راس قرار دارد همه نظرها را می شنود حتی اگر مطلب از موضوع فاصله داشته باشد...،در این راستا سایرین هم به گفته های هم اح...

همه عمرت هم امروزست لاغیر تو مشنو وعده این طبع عیار کمر بگشا ز هستی و کمر بند به خدمت تا رهی زین نفس اغیار مولوی ...

بی ستون گشت بسی خسته و سرگردان پس از آن تیشه زنی ها که بر وی بزد فرهاد او چنین دید که عالم همه سرتا پا عشق است او چنین دید که انسان ها همه سان انسانند او ندانست که روزی برسد در پس آن که نه حکاکی عشق بر دل او ره ساز است عشق به یکباره دگر درگون شد و بگوید از تیشه ، که بتنها شکند قند هزاران دل عشاق را عشق منسوخ شد و رخت بربست آدمی نیز به یکباره عوض شد نظرش او نه عشق و نه فرهاد و نه شیرین و ندید بیستون محو تماشای دغل کاران شد بیستون هست ولی با دلی بشکسته ز جور دگران که فقط نامی برند از مهر و صفا آن هم بدروغ ...

گفتم بجز درمان دل ، وان درد بی پایان دلدر مهر تو با پای دل ، گیرم زکات نای دل از خودومه...

ترکانه رو با بیدلان خندان چو بوی اختران پیمانه ای اندر جهان ، گرما گشای برتران ":از خودم"...

اندر دل بیوفا غم و ماتم باد آن را که وفا نیست ز عالم کم باد دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد جز غم که هزار آفرین بر غم باد مولوی...