پاییز،xa0مرا خیال سرکشهر دم ببرد کوی و سرایی...!دائم کند از خواب پریشانهر لحظه دهد حال و هوایی...!من اهل دل و اهل صفایمپاییز تو بگو اهل کجایی....؟ من انجایم که دلدار آنجاست...، آنجاست ؟ xa0

یکی پرسید ازآن گم کرده فرزند کـه ای روشن گهـر پیر خردمند زمصرش بـوی پیراهن شنیدی چـرا در چـاه کنعـانـش نـدیـدی xa0 بگفت احوال ما برق جهانست دمـی پیدا و دیگـر دم نهـانست گهی بـر طارم اعلی نشینیم گهی برپشت پای خود نبینیم اگـر درویش درحـالی بماندی سر دست ازدوعالم برفشاندی xa0

تو را به اندازهیتمام گل های سرخی که چیده شداما به دست معشوق نرسیدتمام زنانی که عشق در دلشان شکوفه زداما چشم به راه ماندندتمام سربازانی که گلولهای از تفنگشان شلیک نشدو کشته شدندتمام خشمی که در دل خمپاره بودتا به زمین اصابت کندو تمام اشکی که از دل آسمان باریدو مردم باران صدایش زدنددوست می دارم

تابستان پاییز ندیده به خود ، چه زود به سیاهه زمستان به گل نشست ، ای وای و صد بیداد از این باد یخبندان نفسهای به ظاهر آتشین که برودت آن مغز استخوان احساسات پیری را با گرد افشانی برفک های یخ زده تهی از

درکوی مکافات، محال است که آخرxa0 xa0xa0یوسف به سر راه زلیخا ننشیند xa0 صائبxa0

گاهی بساط حال خودش جور می شود جور می شود؟؟؟ xa0 گه خار گردد گاه گل گه سرکه گردد گاه ملxa0 xa0xa0xa0گاهی دهلزن گه دهل تا میخورد زخم عصا

لیلی منم ، مهتاب بی پایان منمxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 آشفته دریا تویی ، مجنون بی ساحل توییروزی که تو باز آمدی ، با سوز دمساز آمدیxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 آغوش پر مهر مرا بی تاب و نالان آمدیاینک که میخوا...

همه عمرت هم امروزست لاغیر تو مشنو وعده این طبع عیار کمر بگشا ز هستی و کمر بند به خدمت تا رهی زین نفس اغیار xa0 xa0 مولوی

به شنبه های من رنگ بزن هیچ شنبه ای بدون رنگ حضورت بخیر نیست! xa0 xa0 لیلا مقربی

لیلی کمی آرام باش ، مجنون تو آفاق باش ی دم به زلف کودکی ، اشکت چو سیل دام باش دیدم یکی فرخنده ای ، با یاد آن مهر قدر آرام و آرام می گریخت ، از نغمه هایش شاد باشد گویند روزی یک سگی ، برگرفته بر دندان استخوان در بیشه زار در سرما و گرما بی امان پرسیدمش

ساقی تمنا می کنم ، از غصه حاشا می کنمxa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0پر کن ز لطف بی شمار ، بار دگر پیاله را دردم ز مستی کم نشد ، آن عشق دیرین کم نشد xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0رویای رو در رو نگر ، وان نغمه های غم نگر ساقی کجا بودی مگر ، چشمم سراب شب می کنمxa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa...

خدایا ، بزرگوارا ، تا قربان گاه فاصله زیادی نمانده است پس کو آن گوسفند عاشق انسانیتتترسم از این است که من همان گوسفندی باشم که عاشقانه خود را فدا نمود با این تفاوت که او میدانست چرا ولی من نمی دانم چرا از چراگاه و مرتع گذران زندگی ام بجز اندوختن مقداری گوشت که نمی دانم خوراک کرمان می گردد و یا نیروی...

دیشب از سرگشتگی و بی خودی چرخی زدم از کناره های لب هر خانه و میخانه بگشتم که ببینم مستی ، پس کجایند همانهایی که بدنبال حکم در شهر فراوانند؟من به گشتم فراوان لیکن،جز بسی هیز و دغل کار و مختلس و دزد نیافتم چیزی

ی چیز و میدانستید؟ اینکه قندی که ما می خوریم قند فرآورده شده و خالص و بدترین نوع قندهمیدانستید که بدن به قند نیاز دارهمیدانستید که بهترین نوع قند از میوه جات و غذا های طبیعی حاصل میشهاما فکر کنم این و نشنیده باشید که تلخترین خوراکی های دنیا هم سرشار از قند است... ی زمانی پیش خودم فکر می کردم چرا من ...

دقت کرده اید که برخی کاسب های دوره گرد اقدام به خرید لوازم کهنه می نمایند که بعد از کلی چانه زدن آنرا به بهای کمی می فروشید...، آنها هم برای فروش مجدد آن با اندکی سود به مراکز بازیافت می فروشند،این دو نکته مهم نیست اما چیزی که مهم هست ان بنگاه اصلی استچرا آهن زنگار زده را که روزی ارزش و بهایی داشت ر...

xa0 من ابروش او ماه وش او روز و من همچو شبش او جان و من چون قالبش حیران از آن خوبی و فر آه از دعا بیسامعی جرم و گنه بیشافعی درد و الم بینافعی رویم چو زر بیسیمبر مولوی

من مرید توام مراد توییxa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0من غلامم چو کیقباد تویی دل مرید تو و تو را خواهدxa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0کاین در بسته را گشاد تویی خاک پای توام ولی امروزxa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0گردم اندر هوا که باد تویی ...

بی ستون گشت بسی خسته و سرگردان پس از آن تیشه زنی ها که بر وی بزد فرهاد او چنین دید که عالم همه سرتا پا عشق است او چنین دید که انسان ها همه سان انسانند او ندانست که روزی برسد در پس آن که نه حکاکی عشق بر دل او ره ساز است عشق به یکباره دگر درگون شد و بگوید از تیشه ، که بتنها شکند قند هزاران دل عشاق را ...

xa0خوب دارد زاهد شیاد، داروگیر راxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0 xa0xa0 xa0xa0xa0xa0 xa0xa0 دام دردانه است پنهان سبحه تزویر را در نشاط و خرمی، غافل نمی جوید سببxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0 زعفران حاجت نباشد خنده تصویر را نفس قابل را دم گرمی به اصلاح آورد...

ما زنده به نور کبریاییم xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0 xa0بیگانه و سخت آشناییم نفس است چو گرگ لیک در سرxa0xa0 xa0بر یوسف مصر برفزاییم مه توبه کند ز خویش بینیxa0xa0xa0xa0xa0 xa0گر ما رخ خود به مه نماییم درسوزد پر و بال خورشیدxa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 چون ما پر و بال برگشاییم این هیکل آدم است روپو...